Kania ruda (Milvus milvus), ptak drapieżny z rodziny
jastrzębiowatych, podrodziny
kań. Występuje w prawie całej Europie,
na Kaukazie, w Azji
Mniejszej i północnej Afryce.
Zamieszkuje stare lasy liściaste lub mieszane zarówno na nizinach, jak w górach.
Osiąga długość ciała do 72 cm i 155 cm rozpiętości skrzydeł.
Ubarwienie ciała w tonacji rudobrązowej z białymi plamami po
spodniej stronie skrzydeł. Charakterystyczną cechą jest stosunkowo długi i głęboko
wcięty ogon.
Poluje na drobne gryzonie, krety, jaszczurki, żaby, owady i dżdżownice.
Żywi się również padliną. Gnieździ się w koronach wysokich drzew.
Wyprowadza 1 lęg w roku. Samica składa 2-3 jaj, które wysiaduje
sama przez ok. 30 dni, a samiec w tym okresie dostarcza pożywienia.
Pisklęta przebywają w gnieździe ok. 50 dni, karmione przez oboje rodziców.
W Polsce należy do ptaków nielicznie lęgowych. Gatunek chroniony.
|
KANIA RUDA -
MILVUS MILVUS 
Cechy
rozpoznawcze: duży ptak drapieżny, szczególnie okazały w
locie. Upierzenie przeważnie rudobrązowe. kontrastowy,, biało-czarny
deseń na spodniej stronie skrzydeł. Ogon długi, głęboko
rozwidlony. W locie skrzydła wygięte pod kątem. Lot
majestatyczny, szybujący.
|
|
|
|
|
 |
 |
|
W większych lasach na
terenie całej Polski rozpowszechniona, lecz w wielu okolicach
rzadka. Głosy: żałosne hije,
które w locie
tokowym układa się w wibrujący szereg hije
hihihihi hije. Głos
na ogół wyższy w tonie niż kani czarnej. Pożywienie:
myszy, norniki, chomiki, krety, jaszczurki, żaby, owady,
martwe ryby, rzadziej pisklęta. Gniazdo: wysoko w
koronie drzewa usłane z gałęzi, a wewnątrz wyłożone
mchem i różnymi odpadkami. Jaja: 2-3, podobne do jaj
myszołowa. Przylot w marcu lub w kwietniu, odlot od sierpnia do
października. Wymiary: długość całego ciała
65-72 cm, rozpiętość skrzydeł 145-155 cm, skrzydło złożone
47-51 cm, ogon 36-40 cm, waga około 1000 g.
|
|
|
|
KANIA CZARNA-
MILVUS MIGRANS
Cechy
rozpoznawcze:
podobna do poprzedniej, ale upierzenie znacznie ciemniejsze,
czarnobrązowe, z większej odległości wydaje się czarne.
Brak białej plamy pod skrzydłami. Ogon mniej rozwidlony.
|
|
|
|
|
|

|
 |
|
W lasach poprzecinanych
rzekami i jeziorami lub stawami rybnymi, wszędzie na niżu
Polski pospolita. Głosy, śmiejące i trelujące hije
hijijijiji. Pożywienie:
przeważnie martwe lub chore ryby, płazy, gady i drobne
ssaki dryfujące na powierzchni wód lub wyrzucone przez
fale na brzeg. Gniazdo: podobne do gniazda kani rudej, często
wśród kolonii czapli i kormoranów, a prawie zawsze w
pobliżu wody. Jaja: 2-3, białe, znaczone w brązowe
plamki i robakowate linie. Przylot w marcu lub kwietniu,
odlot od sierpnia do września. Wymiary: długość całego
ciała 55-58 cm, rozpiętość skrzydeł 136-145 cm, skrzydło złożone
44-48 cm, ogon 25-29
cm, waga niespełna 1000 g.
|
|
|
